پیدایش شوتوکان

شوتو اسم مستعار و امضای ادبی فوناکوشی بوده، شوتو به معنی کاج‌های لرزان و (چون خانهٔ فوناکوشی در جنگل کاج بود چنین نامی بر او نهادند) کان به معنای خانه یا مکتب است. علاوه بر آن شوتوکان متعلق به سیستم شوری ته در کاراته است.

در سال ۱۹۴۸ اجرای هنرهای رزمی آزاد شد و دو تن از شاگردان قبلی دوجوی شوتوکان به نام‌های ماساتوشی ناکایاما و ایسائو اُباتا سازمان جدیدی را به نام انجمن کاراته ژاپن (JKA) به عنوان اولین تشکیلات رسمی کاراته در جهان بنیان نهادند. پس از آن کاراته ترویج یافت و در میان ارتش و دانشگاه‌ها و مدارس محبوب گردید. کاراتهٔ شوتوکان با برنامه‌ریزی‌های استاد ناکایاما در سطح بین‌المللی مطرح شد. انجمن کاراته ژاپن با تربیت استاد و اعزام آن‌ها به چهارگوشهٔ دنیا شروع به تبلیغ کاراته فوناکوشی یا همان شوتوکان نمود و این امر موجب خشنودی فوناکوشی نیز بود.

شوتوکان توسط ماساتوشی ناکایاما (۱۹۱۳–۱۹۸۷) دان ۹ (پس از مرگ، دان ۱۰) به صورت امروزی تر و علمی تر به جهانیان معرفی شده که به کمک نیروهای فیزیکی کارهایی که به نظر خیلی‌ها سخت یا غیرممکن می‌نماید را ممکن می‌کند. در این روش توجه خاصی به نیرو و سرعت می‌شود.

پس از ناکایاما دو تن از شاگردان ارشد وی هیروکازو و کانازاوا دان ۱۰ که نخستین قهرمان مسابقات رسمی جهانی کاراته بود، اقدام به تأسیس شوتوکان کاراته بین‌المللی (SKI) و استاد مرحوم هیده تاکا نیشی یاما دان ۱۰ نیز فدراسیون جهانی کاراته سنتی (ITKF) را که رقیب اصلی فدراسیون جهانی کاراته (WKF) به‌شمار می‌رود را در آمریکا تأسیس نمود و کاراته را درآمریکا پایه‌گذاری کرد.

سبک شوتوکان از نخستین و اصیل‌ترین سبک‌های کاراته در ژاپن و جهان و از سبک‌های فعال کاراته در ایران است که خود شاخه‌های متعددی دارد. تا به امروز ۹ شاخه متفاوت از سبک شوتوکان در فدراسیون کاراته ایران به ثبت رسیده‌است که مجوز رسمی فعالیت دارند.

کد خبر: 523

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 3 + 0 =